Als je partneralimentatie ontvangt, ben je ook verantwoordelijk om je in te spannen om in je eigen levensonderhoud te voorzien. Dit blijkt uit een uitspraak van het Hof Den Haag (2016), waarin een vrouw deze verantwoordelijkheid niet nam, en haar alimentatie werd stopgezet. In dit artikel leggen we uit welke inspanningen van ex-partners verwacht worden en hoe dit juridisch geregeld is.
Wetgeving en partneralimentatie
Volgens de wet en de literatuur zijn er twee grondslagen voor het ontvangen van partneralimentatie: 1. Huwelijksgerelateerde verdiencapaciteit - Als de rolverdeling in het huwelijk ongelijk was en er kinderen zijn, dan kan dit een basis vormen voor alimentatie. 2. Voortdurende solidariteit - Dit geldt bijvoorbeeld bij situaties als ziekte of ouderdom, waardoor iemand behoeftig is geworden.
Afname van lotsverbondenheid
Naarmate ex-partners langer gescheiden zijn, vermindert de zogenoemde "lotsverbondenheid". Dit betekent dat de solidariteit met de ander afneemt, en dat van de alimentatiegerechtigde verwacht wordt dat deze zich inspant voor eigen levensonderhoud.
Juridische en maatschappelijke verwachtingen
Het hof verwacht van de vrouw dat zij, zolang zij alimentatie ontvangt, aantoont dat ze inspanningen levert om uiteindelijk op haar eigen benen te staan. Het niet ondernemen van dergelijke inspanningen en het ontbreken van transparantie hierin kan ertoe leiden dat de alimentatie wordt stopgezet.
Conclusie
De uitspraak benadrukt het belang van eigen verantwoordelijkheid bij ex-partners. Uiteindelijk werd sanctie afgekondigd om een herbeoordeling van de alimentatie te rechtvaardigen, omdat de vrouw onvoldoende had laten zien dat zij pogingen ondernam om in haar eigen onderhoud te voorzien.
Als je partneralimentatie ontvangt, wees je er dan bewust van dat je van je verwacht wordt actief te werken aan je financiële zelfstandigheid. Dit is niet alleen een juridische verplichting, maar ook een maatschappelijke verwachting.